Δευτέρα, Ιανουαρίου 30, 2017

"Ο ΝΕΟΣ ΚΟΛΟΣΣΟΣ" της Emma Lazarus


ΕΜΜΑ LAZARUS
"Ο ΝΕΟΣ ΚΟΛΟΣΣΟΣ"

Όχι καθώς ο Έλλην γίγας ο γνωστός,
που υπέτασσε με πόδια χάλκινα τη γη·
γυναίκα με πυρσό θα στέκεται ισχυρή
στις δυτικές μας πύλες παρά θίν’ αλός.
Η φλόγα της υποταγμένος κεραυνός
και Μάνα των Εξόριστων θ’ αποκληθεί.
Με πράο βλέμμα το λιμάνι επισκοπεί
και καλωσόρισμα –στο χέρι που είναι φως–
παγκόσμιο αστράφτει. Και με χείλη σιωπηλά
κραυγάζει: «Αρχαίες χώρες, όλα τα χρυσά
κρατήστε τα και δώσετε σε μένα
τους κουρασμένους, τους ανέστιους, τη φτωχολογιά,
τις μάζες που ποθούν τη λευτεριά,
τα τέκνα σας τα παραπεταμένα».

Emma Lazarus
Mεταγραφή: Θεοδόσης Βολκώφ

Πέμπτη, Οκτωβρίου 06, 2016

ΣΙΒΥΛΛΑ

Σίβυλλα


Κοιτώ την ομορφιά σου που ατενίζει
εκείνο που δεν δύναμαι να δω
χωρίς την καλλονή σου που με οπλίζει·
για τούτο και το κάλλος σου υμνωδώ.
Μορφή σιβυλλική, μες στ’ όραμά σου
ποιος κόσμος ξεδιπλώνεται καινός,
ποιος πόλεμος ξεσπά στ’ ανάβλεμμά σου,
ποιος Έρως, ποιος Λαός και ποιος Θεός.
– Χορούς δαιμόνων βλέπω, και αγγέλων
ψαλμούς ακούω πέρα μακριά…
Σκοτάδι, μα ξεκρίνω μες στο μέλλον
βασιλική και πύρινη γενιά
ως νέμεση και άστρο ανατέλλον…
Το φως γεννιέται πάντα απ’ τη φωτιά.



© Θεοδόσης Βολκώφ

Παρασκευή, Απριλίου 22, 2016

Το σονέτο είναι... (Μεταγραφή)


To σονέτο είναι...

Το πλέον εύκολο των ποιημάτων,
που πράγματι ο καθείς μπορεί να γράψει.
Διαλέγεις απ’ την γκάμα των θεμάτων,
προσέχοντας το μέτρο να ’ναι εντάξει.

Σε κάθε στίχο οι πόδες να ’ναι ίσοι,
κατά προτίμηση ίαμβοι, και κοίτα
μήπως κανείς τροχαίος παρεισφρήσει
χαλώντας την ποιητική σου πίτα.

Χρειάζεσαι ακόμη κάποιες ρίμες
πλεχτές στις τρεις τετράστιχες στροφές σου,
διάφορες μεταξύ τους να ’ναι εκείνες,
και μια καινούργια ρίμα στο κουπλέ σου.

Βλέπεις λοιπόν πως είναι παιχνιδάκι…
Αν είσαι ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ποιητάκι.

Κatherine Ashewode
Μεταγραφή: Θ. Βολκώφ



The sonnet is the easiest of poems,
It really is a piece of cake to write,
You take a theme, like birds, or love, or homes,
And then just need to get the meter right.

For every line you need to have five "feet,"
Each one of them should make the sound "da-DUM,"
And don't put in another type of beat
'Cause then your sonnet really will sound dumb.

You also need to put some rhymes in there
To fill three verses, each will have four lines,
Lines one and three, and two and four will share,
And two lines at the end will also rhyme.

And so you see how easily it goes...
If you are William Shakespeare, I suppose.

Τετάρτη, Νοεμβρίου 18, 2015

ΛΕΩΝΙΔΑΣ


Λεωνίδας  

Απόψε ο Λεωνίδας ξενυχτά. 
Στα χρόνια τα πενήντα του φτασμένος, 
την πείρα συνταιριάζει και το μένος 
και είναι πάγος όσο και φωτιά. 
Τα τριακόσια επισκοπεί κορμιά. 
Κάθε Σπαρτιάτης του, έτσι κοιμισμένος, 
την ομορφιά ενσαρκώνει και το σθένος, 
της Σπάρτης και εικόνα και καρδιά. 
Το χρέος του εδώ τον έχει φέρει, 
εδώ πυκνώνει όλη του η ζωή 
κι ο Βασιλιάς αδάκρυτος πενθεί, 
όχι της αύριον τον χαμό που ξέρει, 
 μα αιώνες ύστερα, σβησμένο αστέρι, 
τον θάνατο της Σπάρτης που έχει δει. 

© Θεοδόσης Βολκώφ

Σάββατο, Αυγούστου 29, 2015

ΕΝΩ ΚΟΙΜΑΤΑΙ


ΕΝΩ ΚΟΙΜΑΤΑΙ
                                                                                      Tης  Νίκης 
                                                                           
Το αγαπημένο στήθος που αναπάλλει, 
ενώ κοιμάται ολόγυμνη, αργά, 
κι ο ιδρώτας της μετά την τόση πάλη 
στης ράχης της το χνούδι που κυλά. 
Κατόπιν, το λεπτό φλεβώδες χέρι, 
τα χείλη τα μισάνοιχτα, οι χυμοί 
που τρέξαν απ’ τ’ απόκρυφά της μέρη, 
των ξέπλεκων μαλλιών της η οσμή· 
κι ο αυχένας της το δάγκωμα που ξέρει 
και τα σημάδια σ’ όλο το κορμί. 
Της σάρκας το πανόραμα τελειώνει 
στη μέση, στη γαστέρα, στους γλουτούς, 
στο πόδι της που εξέχει απ’ το σεντόνι 
κι από του στρώματός της τους γκρεμούς. 


 © Θεοδόσης Βολκώφ

Πέμπτη, Ιουλίου 02, 2015

ΌΧΙ


ΟΧΙ

Ο τόπος ξαναγίνεται τρισένδοξο αλωνάκι
που το κυκλώνουν γίγαντες και το ξεσχίζουν δράκοι.
Ερρίφθη ο κύβος. Σας κρατούν σε σιδερένια απόχη.
Μα σαν ηχώ, κι από μακριά, αντιλαλούσε τ’ Όχι.

Ξανά ποια μοίρα κλείνεται σε ποια στενά μονάχη
και την ισκιώνουν φόβητρα και την πλακώνουν βράχοι;
Κράτος και Βία, οι Δυνατοί, θα ρίξουν φλογοβρόχι.
Μα σαν ηχώ, κι από παλιά, αντιδονούσε τ’ Όχι.

Νύχτα είναι ο κόσμος γύρω μου, κι εγώ αγρυπνώ βαθιά του.
Καθένας και τα όπλα του. Καθένας κι η μεριά του.
Θα σας συντρίψουν μέχρι ενός. Ζαρώστε σε μια κώχη.
Και σαν ηχώ, κι από βαθιά, αντιβροντούσε τ’ Όχι.


© Θεοδόσης Βολκώφ